Şu anda yaptığınız işi kısaca tanımlar mısınız?
Ben yönetici koçluğu yapıyorum. İşim şirketlerin üst düzey yöneticilerine ve diğer profesyonellere, karşılaştıkları bazı zorlukları aşmaları ve bunu yaparken kendilerini geliştirmelerine destek olmak..

Şu an yaptığınız iş dâhilinde bir gün içerisinde neler yaparsınız? Sizin yaptığınız işi yapan birisinin günü nasıl geçer?
Tabi ki günün en önemli bölümlerinden biri danışanlarımla, onlarla yaptığım görüşmelerle geçiyor. Bu görüşmeleri birebir yapıyoruz ve her biri yaklaşık 2 saat kadar sürüyor. Bu şekilde genellikle günde 2 – 3 görüşme olabiliyor. Öte yandan aynı zamanda kendi firmamı da yönettiğim için günün bir bölümünü de buna ayırıyorum: hizmet verdiğim firmalarla ve potansiyel müşteri firmalarla toplantılar, proje yönetimi, ekibimdeki diğer koçlara destek olmak, diğer idari işler. Başarılı bir koç olmanın en önemli gereklerinden biri sürekli kendini geliştirmek. Bu da zamanımın çok önemli bölümünü ayırdığım şeylerden birisi, okumak, araştırmak, çeşitli eğitimlere katılmak. Ve tabi ki kendi yaratıcı faaliyetlerim, en başta da yazmak, zamanımı ayırdığım şeyler arasında.

İş hayatınıza başlangıcınızı, geçtiğiniz süreçleri anlatır mısınız?
İş hayatıma bankacılıkla başladım. ODTÜ Endüstri Mühendisliği, ardından ABD’de Lehigh University’de MBA yaptıktan sonra İnterbank’ta management trainee olarak işe girdim. Bankacılık hayatımı İnterbank ve iki diğer bankada Hazine Bölümlerinde dealer, chief dealer ve hazine yöneticisi olarak sürdürdüm.

1999 yılının sonunda o zaman çalışmakta olduğum bankadan istifa ettim. İstifa ettiğimde bir daha maaşlı çalışmayacağımı biliyordum ama tam olarak bugün yapmakta olduğum işi yapacağımı bilmiyordum!

Bu da hızlı bir biçimde geldi. Ayrıldıktan sonra kendimi ciddi bir şekilde “gelişim” yollarına adamıştım, bir çok seminere gidiyor ve çeşitli uzmanlardan destek alıyordum. Bu yol, daha o günlerde ülkemizde tanınmayan koçluk mesleğine beni götürdü ve rastlantı eseri gelen bir email sayesinde Coachville Graduate School Of Coaching’e kaydoldum. Bu yol daha sonra Gestalt Institute of Cleveland’a, sonrasında da çeşitli evrelerle bugünkü olduğum yere kadar getirdi.

Örnek aldığınız birileri var mı?
Koçluk mesleğinin babası Thomas Leonard, ilk örnek aldığım kişi idi. Sonralarında, Gestalt Institute Of Cleveland’ın ve Gestalt Center for Organization & System Development’ın başkanı, benim de mentorum olan ve gelişimimde büyük rol oynayan John Carter, örnek aldığım kişilerden oldu.

Karşılaştığınız zorluklara örnek verebilir misiniz?
İşimizi yaparken tabi ki arada bir “zorlu” bir danışan veya eğitim grubu oluyor, ama bunlar işin doğasından. Zorluk olarak adlandırabileceğim tek şey herhalde ülkemizde tanınmayan bir mesleği veya hizmeti ilk defa sunan kişinin çekeceği zorluklar… Onlar da zevkliydi aslında sanırım.

Gelecek için nasıl planlarınız var? Hedefleriniz neler?
10 senedir bu mesleği yapıyor olmak, ister istemez “sırada ne var?” sorusunu sorduruyor. Sanırım önümüzdeki dönemlerde işi yapan olmaktan biraz daha sıyrılıp, zaten yapmakta olduğum koçları yetiştiren kişi olma tarafına biraz daha ağırlık vereceğim. Bunun yanında yaptığım hizmeti daha farklı formatlara sokmakla ilgili bir kaç projem var. Bunlara odaklanmak ve hayata geçirmek, şimdiki hedeflerim.

Çocukluğunuzda hayalinizdeki meslek neydi?
Astronot veya atom fizikçisi olmak istemiştim!

En sevdiğiniz dersler hangileri idi?
Valla okulu düşündüğümde özellikle sevdiğim bir ders hatırlamıyorum. Zevk aldığım dersler vardı, matematik bazen, Türkçe’de özellikle kompozisyon, vb. gibi.

En sevdiğiniz öğretmenlerinizi hatırlar mısınız? Hangi özellikleri dikkatinizi çekerdi?
İlkokul’da üç öğretmen değiştirdim, ilki Mürüvvet Hanım’ı severdim, ama neden severdimi adlandırmak için çok küçüktüm, sadece 1. sınıfı beraber geçirdik.

Nasıl bir öğrenci idiniz?
Fena bir öğrenci değildim sanırım. İlkokuldan sonra Anadolu Lisesi’ni kazanmıştım, oradaki ilk senelerimde biraz zorlandım. İlkokulda resim yapan, şiir, hikaye, tiyatro oyunları yazan bir çocuktum, hatta ayda bir kendi elimle A3 resim kartonuna çizdiğim “Sarımsak” adlı bir mizah dergisi bile yapıyordum. Anadolu Lisesi’ne girince bayağı afalladım, çünkü daha önce aferim aldığım ve bana çok keyif veren bu şeylerle kimse ilgilenmiyordu. Mizah dergim, hazırlıkta bir sayı daha çıktı ve hocamın dalga geçmesi ile yayın hayatından ayrıldı. Böyle böyle ilk bir iki sene bocaladıktan sonra bu ortamda nasıl başarılı olacağımı öğrendim, adapte oldum ve ODTÜ Endüstri Mühendisliği’ne kadar gittim. Ama herhalde tekrar koç olana kadar nadir bir iki yazı dışında pek bir şey yazıp çizmedim. Özeti herhalde şu: Ben bir çoğumuz gibi uyumlu olmak ve başarılı olmak için kendinden vazgeçen bir öğrenciydim.

Okul hayatınızda ne gibi şeylerle ilgileniyordunuz, ne tip etkinliklere katılıyordunuz?
Lise ve Üniversite hayatımın en önemli aktivitesi müzikti. Bir rock grubumuz vardı, herhalde boş zamanlarımızın çok büyük bir bölümünü gitar çalarak, grubumuzla müzik çalışarak ve çeşitli konserlerde, hatta klüplerde çalarak geçirdik.

Üniversite eğitiminiz size neler kattı?
Endüstri Mühendisliği’nin bana kattığı en önemli şey, sistemik bakış açısı. Herhangi bir konuyu sadece kendi başına değil, onunla etkileşen tüm diğer faktör ve unsurlarla birlikte değerlendirmek, konulara doğrusal değil ilişkisel bakabilmek. Bunun getirdiği içinde bulunulan durum ve bağlam hakkında doğru tespitler yapabilmek ki, bu da etkin çözümler bulmak konusunda ciddi bir avantaj ve fırsat sağlıyor.

Şans ve rastlantılar var mı kariyerinizi / yaşamınızı etkileyen?
Şans veya rastlantı gibi gözüken şeyler var tabi ki. Örneğin ben MBA yapmaya gittiğimde orada doktorayı tamamlamakta olan arkadaşımın İnterbank’a yönetici olarak girmesi ve sonra bir konferans için üniversiteye gelmesi ve beni etkilemesi. Daha önce bahsettiğim, koçlukla beni tanıştıran email. Bunun gibi bir kaç olay, kariyerimde önemli rol oynadı.

Bu dünyaya ne yapmaya geldiğinizi bulun.

Sizin geçtiğiniz yerlerden geçecek olan öğrencilere tavsiyeleriniz, motive edecek, daha başarılı olmaya yönlendirecek önerileriniz var mı?
İki açıdan ele alalım bu soruyu. Önce yaptığım meslek açısından: Yönetici Koçluğu ve genel olarak koçluk, maalesef mezun olduktan hemen sonra yapılacak bir iş değil. Gerçekten insanlar kendi gelişimleri ile ilgili destek alacakları kişilerin belli bir hayat ve meslek tecrübesine sahip olmasını haklı olarak bekliyorlar. O açıdan bu mesleği ileride yapmak isteyecek arkadaşlara önce başka alanlarda deneyim edinmelerini, ama bir yandan da kendilerini geliştirmelerini öneriyorum.

İşin diğer açısı da şu: Benim geçtiğim yolun önemli bir bölümü, kendi sahip olduğum yetenek ve beceriler ile beni en fazla mutlu eden bazı şeyleri görmediğim ve yapmadığım yerlerden geçiyor.

Benim hikayem daha mutlu bitiyor, çünkü bundan 12 sene önce, kendimi “kariyer” çarkının içinden çekip çıkarabildim. Bunu yapmasaydım, muhtemelen dışarıdan gayet başarılı gözüken ama içerisinde boşluk hisseden ve mutsuz bir genel müdür yardımcısı veya hatta genel müdür olacaktım. Ben şanslıydım, ama benim kişi şanslı olmayan insanlardan oluşan bir toplumda yaşıyoruz. Şimdi söyleyeceklerim o kadar çok tekrarlandı ki artık, kanıksanmanın getirdiği anlam yitirme hastalığına tutuldu, ama yine de bundan önemli söylenebilecek şey yok: Bu dünyaya ne yapmaya geldiğinizi bulun. Formunuz ne, siz neyi iyi yaparsınız, ne sizin bu dünyada olma amacınızı yerine getirir. Bu soruları sorun. Yanıt bulamasanız bile sormaya devam edin. Siz mutsuz ve tatminsiz başarılılar sürüsünün peşine takılmayın.

Kendinizde beğendiğiniz güçlü özellikleriniz hangileri?
Sistemik bakabilmem ve paternleri görebilmem, inandığım ve yapmak istediğim şeylere kendimi tutkuyla adayabilmem ve güçlü olduğum alanlarda herhangi bir ön hazırlığa gerek duymadan yaratıcılığımı kullanarak spontan çözümler bulabilmem.

İşinizi daha iyi yapmak için hangi yönünüzü geliştirmek istersiniz?
Herhangi bir sonuç beklemeden şimdide, anda, önümdeki gerçeklikle kalabilme becerimi…

Kendinizi daha mutlu hissetmek için neler yaparsınız?
Kendimi nasıl mutsuz ettiğimi bulup bunları yapmaktan vazgeçerim!

Hobileriniz nelerdir, nelerle ilgilenirsiniz?En büyük hobim şu anda kendimi geliştirmek. Çalışmadığım zamanın önemli bölümü bununla geçiyor. Okumak, felsefi çalışmalar, seyahatler, eğitimler, vb. Bunun dışında bir motosikletim var, onunla gezmek, ayrıca egzotik yerler görmek, özellikle de Afrika ve Afrika’nın doğası, benim için en büyük dinlence ve eğlence.

Sizi yönlendiren, geliştiren tavsiye edeceğiniz 1-2 film ve kitap ismi alalım.
Ayn Rand – Hayatın Kaynağı, Atlas Silkindi
Jed McKenna – Aydınlanma Çılgınlığı serisi
Daniel Quinn – İsmail
Film olarak
Atlara Fısıldayan Adam – Robert RedfordTabi ki Matrix serisi

Cesur Sorular kitabının yazarı Dost Can Deniz hakkında kendi sitesinden daha çok bilgiye ulaşabilirsiniz.

Kitap ile Sohbet, kitabın baş konuk olduğu, her konuğun katıldığı bir paylaşımdır.

Bu yıl dördüncü yılımız.

Her Salı, saat 11.00 toplanmaya başlıyoruz, 11.30 kitaplarımız ellerimizde sohbetimiz başlıyor, 13.30 bitireceğiz desek de son dönemde 14.00 de zorla bitiriyoruz. Çok güzel bir ekip olduk, ortak noktalarımız çok ancak birinci sırada kitaplar geliyor.

“Nerede?” sorularını duyar gibiyim. İstanbul Oyuncak Müzesinde… http://www.istanbuloyuncakmuzesi.com/

Biz yetişkin kadınlar, çoğumuz aynı zamanda anne, çocuklar gibi şen, içindeki çocuğu besleyen herkes için hazırlanmış olağanüstü bir mekan olan oyuncak müzesinde hayatımıza değer katan, deneyim kazandıran, bizi her yönden geliştiren, harika vakit geçirmemizi sağlayan kitaplarımızı ağırlıyoruz. Çünkü bizim kitap ile sohbette kitap başrolde, ayda en az bir kitabı birlikte okuyoruz. Ancak bizim kitap ile sohbete katılan arkadaşlarımız birer kitap kurdu çoğumuz 3-5 kitap okuyoruz.

“Kitap ile Sohbet, kitabın baş konuk olduğu, her konuğun katıldığı bir paylaşımdır” diye başlamış ve şöyle tanıtmıştık.

Amacımız; yaşama bir noktalı virgül koyup kitap ve hikâyesi hakkında hep birlikte konuşmak.

Kitapları okur, etkilenir ve yaşamımıza katarız. Kitaplarla arkadaş olursak, hep birlikte okur ve sohbet edersek başta gençlerimiz olmak üzere kitap okumaya ilgiyi artırırız diye yola çıktık. Amacımız kitap ile sohbet etmek, kitaplara dokunmak, kitabın içinde yaşamak, paylaşmak ve aktarmak. Çünkü “kitap geliştirir”

Bir kitap okudum hayatım değişti diyen ne çok insan vardır, bunu hep hatırlayacağız, hatırlatacağız. Okuduğumuz kitabın kahramanlarını tanıyıp, yerine geçip yaşamımıza yeni deneyimler katacağız. Yazarı tanıyacağız, kitabın geçtiği dönemi öğreneceğiz, bakış açısını anlayıp, hayatımızı oynamaya devam edeceğiz.

“Kitap ile Sohbet”e herkes katılabilir. Sohbete eşlik edecekler; demli, limonlu, tarçınlı, zencefilli çay, simit, kurabiyeler ve çocukluğumuzun oyuncaklarının yüreğimizdeki sesleri ve kokusu.

Kitap ile sohbet herkesin katılımına açık, ancak bugün sadece her yaştan kadınların katıldığı bir etkinlik oldu. Ara sıra erkek okuyucular da katılıyor, ne yazık ki sürekli olmuyor. Yoksa erkekler daha az kitap okumuyorlardır, gelişime onlar da kadınlar kadar açıktır.

Sağ olsun ara sıra sevgili Sunay Akın katılıyor, katılımcı sayımıza bakıp bizleri kutluyor, kitap seçimimize destek veriyor.

Birlikte okuduğumuz kitapların bazıları şunlar, belki siz de okumak istersiniz…

Ay Hırsızı-Sunay Akın
Boğaziçi Şıngır Mıngır-Salah Birsel
Dansın Tanrıçası – Isodora Duncan-Maurice Lever
Jakaranda-Nuran Medoğlu
Kadının Adı Yok-Duygu Asena
Kaplumbağa Terbiyecisi – Osman Hamdi Bey’in Romanı-Emre Caner
Kürk Mantolu Madonna-Sabahattin Ali
Masalları Erkekler mi Yazar Anne?-Gülengül Anıl
Puslu Kıtalar Atlası-İhsan Oktay Anar
Sen ve Ben-Aret Vartanyan
Serenad-Zülfü Livaneli
Sıradışı Yaşam Becerileri-Melih Arat
Son Ada-Zülfü Livaneli
Sur ve Gölge-Mehmet Zaman Saçlıoğlu
Nietzsche Ağladığında-Irwin D. Yalom

Benim Kariyerim Gelecek mi? kitabımı da birlikte okuduk ve değerlendirdik, çok güzel bir deneyimdi benim için.

Ve biz her Salı saat 11.00 den itibaren Oyuncak Müzesindeyiz. Toplanıyoruz, bu hafta kendimizi iyi hissetmek ve geliştirmek için neler yaptık konuşuyoruz, ben günün açılış şiirini okuyorum, kitapla derin sohbet, altı çizilen satırları okuyup, kitabın bizimle yaptığı duygu ve bilgi alışverişini paylaşıyoruz, arada çay, kahve ve minik lezzetler, sohbete devam, kapanış şiirini okuyorum ve gelecek haftaya kadar veda ediyoruz.

Çok güzel bir ekip olduk biz, birlikte konser, müze, sinema, doğa gezileri yapıyoruz.

Davetlisiniz
“Kitap ile Sohbet, kitabın baş konuk olduğu, her konuğun katıldığı bir paylaşımdır.”

Oyuncak Müzesinde “Kitap ile Sohbet” çocuklar için değil, yetişkinler, yani çocukların anneleri, babaları, teyzeleri, dayıları, halaları, amcaları, ablaları için ve elbette anneanne, babaanne ve dedeler de gelebilir. Kim bizimle olmak okuduğu kitapla ilgili duygularını paylaşmak istiyorsa bekliyoruz.

Kasım ayında Sevgi Soysal’ın Tante Rosa kitabını okuyup değerli yazarımızı andık, Aralık ayında Tom Robbins’in Parfümün Dansı kitabı ile devam ediyoruz.

Bilgi için arayınız:
İstanbul Oyuncak Müzesi 0 216 359 45 50 – 51
Yasemin Sungur Gelişim Enstitüsü  0 216 449 65 94

İletişim bilgi alışverişidir. İletişimde mesaj verilir ve mesaj alınır. Mesajların değerinin önceden belirlenmesi çok iyi olur.

“Mesajının ağırlığı nedir, kaç çeker bu mesaj? Al benden de sana bu kadar mesaj. Peki, ya mesajın karşılığını para ile ödemek istersem, o zaman değeri ne kadar, yani kaç para? Peki, hadi iyi çıkmadı? Garantisi var mı bu mesajın? Beğenmezsem iade edebiliyor muyum?” şeklinde iletişebilmemize az kaldı.

İletişim bir eylemdir.

Kişiler “istediklerini söyledikleri zaman” sorumluluklarının sona erdiğini sanırlar. Oysa önemli olan sizin söylemeyi amaçladığınız şeyin nasıl algılandığı, diğer insanın size nasıl tepki verdiğidir. Amaç, karşıdaki kişinin istenilen tepkiyi vermesini sağlamaktır. Eğer tepki beklediğimizden farklı ise sorumluluk bize aittir.

İletişim karşımızdaki kişide uyandırdığımız tepkidir, tepkiler beklediğiniz gibi değilse iletişimde başarısız olduğumuz anlamına gelir. Söylediklerimize doğru cevap almak istiyorsak, ne söyleyeceğimizi, nasıl söyleyeceğimizi ve karşımızdakinin algı şeklini bilmek zorundayız.

İletişimin amacı,  “anlamak”,  “anlatmak” ve “anlaşmak” olmalıdır. İletişimde tepkiyi belirleyen ne düşünüldüğü değil; nasıl düşünüldüğüdür. Kişilerin düşüncelerini belirleyen kendi kalıplarıdır. Başarılı olmak için o kalıpların içinden kişiye ulaşabilmeliyiz.

İletişime geçerken niyetiniz nedir? Neyi gerçekleştirmek için iletişimdesiniz?

Amacınız, ulaşmak istediğiniz şeyi tesadüflere bırakacak kadar basit midir?

İletişim sadece konuşmak değildir.

İletişime ara veremeyiz. Yaptığımız veya yapmadığımız her şey, birilerine bir şeyler anlatacaktır. Her zamankinden farklı giyinmek, konuşurken kişinin yüzüne bakmamak, işe sürekli, ya da sadece o gün geç gitmek, konuşurken sesimizin titremesi… Her durumda mesajımızın amacı vardır, hedefi olmalıdır, etkin iletişim için niyet önceden belirlenmelidir. Uygun bir ortam yaratılmalıdır.

İletişim; ne söyleyeceğimizi bilmek, bunu ne zaman söylemenin daha uygun olacağına, nerede söylemenin doğru olduğuna karar vermek, en iyi nasıl söyleneceğini düşünmek, olayları basitçe anlatabilmek, akıcı bir dille ve karşımızdaki kişiyle göz ilişkisi kurarak konuşabilmek, dikkati yoğunlaştırmak ve verilen tepkiyi fark edebilmektir.

İletişimde başarılı olmak için “kabul edin”.

“Kabul etmek”, karşımızdakinin söylediği her şeyi onaylamak, ileri sürdüğü fikirlere katılmak veya tüm yorumlarını kabullenmek değildir. Düşünce, fikir ya da yorumlarda tümüyle zıt kutuplarda bile yer alsak, karşımızdakinin duygularını anlama ve saygı gösterme çabasıdır. Kişiyi söyledikleri, düşündükleri ve hissettikleriyle birlikte bir birey olarak kabul etmemiz, bireyselliğine, farklılığına ve tekliğine saygı göstermemiz, söylediklerini kendi değer sistemimizde onaylamamızı ve kabullenmemizi gerektirmez. Düşüncelerini yanlış bulsak bile, her insanın kendine özgü oluşunu görerek, onu kendimize uydurma çabasına girmememiz onu kabul ettiğimiz anlamını taşır.

Önce Dinlemeli ve Anlamalıyız.

Başarılı bir iletişim için gerekli olan şey anlayabilmek için dinleyebilmektir. Bazen karşınızda ki kişi sadece dış görünüşüyle sizi dinliyor gibidir. Dinlerken aktif olmalı ve niyetimizden uzaklaşmamalıyız. Dinlemek için “sessiz olmak” gereklidir.

Mesajı veren ve mesajı alan, karşılıklı olarak anlaşmanın sorumluğunu taşımalı ve paylaşmalılar.

Bazen “anlarız”… Neden? Basit, “anlamak istediğimiz için”.

Bazen de anlamayız, neden? Çünkü “anlamak istemeyiz”.

Bu durumu etkileyen çoğunlukla iletişim kurduğumuz kişi ya da konu hakkında gelişmiş önyargılarımızın olmasıdır. Bu da, bizim dinlememizi engeller. Dinliyormuş gibi yapar, aslında dinlemez ve anlayamayız. Dinlemeyi de öğrenmeliyiz.

3 D: Düşünce, duygu ve davranış. Duygu, düşünce ve davranış.

Düşünce, duygu ve davranışlarımız bir bütün halindedir. Her biri bir diğerini etkiler. Duygularımız düşünceleri harekete geçirir, düşüncelerimiz duyguları şekillendirir. Duygular ve düşünceler davranışlarımıza yansır.

Duygularınıza sahip çıkın, iletişim engeli yaratırlar.

İletişim eyleminin başarılı olması ve amacımıza ulaşmamız için duygu ve düşünceler olumlu yaşanmalı. İletişim hedefini unutmadan, hedeften uzaklaşmadan, olumsuz duygu ve düşüncelerin davranışlarımızı etkilemesini engellemeliyiz.

Değerli iletişim için; Düşüncelerimizi ve davranışlarımızı olumlu hale getirecek alışkanlıklar geliştirmeliyiz.

Olumlu Olun, beyin olumluya cevap verir. “Ne istiyorsun? Neden?  Nasıl yapacaksın?” sorularına olumlu cevaplar verin. Yapmak istemediklerinizi değil, yapmak istediklerinizi konuşun. Şikâyet etmeyi bırakın, istediklerinizi anlatın. “Gergin olmak istemiyorum” yerine “Rahat olmak istiyorum” deyin.

Hayal edin, bir çocuk gibi, eğlenerek amacımızın peşinde olmalıyız. Hayal gücünün sınırı yoktur, hayal kurmak başarının ilk adımıdır.

Gülün, iyi ve sağlıklı görünmek, olumlu eylemleri geliştirmek ve iletişim süresince paylaşmak için.

İnanın, amacınıza, kendinize ve eylemin taraflarına inanın…

Keşfedin, kendinizi, tarafları ve konuyu öğrenmek için, keşfedin, konuşun.

Güvenin, Karar verme şeklinizi bir daha gözden geçirin. Çoğu zaman ilk verilen kararlar daha doğrudur unutmayın. Kararsızlık bir konu hakkında kötü karar vermekten bile daha acıdır. İç sesinize güvenmezseniz, büyüyemezsiniz.

Dinleyin, çoğu zaman birini dinlerken kısa sürede kafamız başka yerlere gider ve dağılır, konudan uzaklaşırız. Kelimeler ve duyduklarımız bizim için bir şey ifade etmez. Karşınızdaki insanı mutlaka dinleyin.

Yaratıcı olun, etkilemek için yeni fikirlere her zaman ihtiyaç var.

Dokunun, insanlar dokunmayı sever ve dokunulmasını da ister. Dokunmak sevgi, ilgi ve anlamındadır ve bizi daha iyi hissettirir. Konuşurken arkadaşınızın sırtına dokunun.

“Bir şeyi gerçekten istersen, bütün evren onu gerçekleştirmek için iş birliği yapar.” Poul Coelho

Mesaj alışverişini başarı ile yönetmek için benim iletişim değerlerim:

1. İletişime her zaman “zaman” ayırırım.
2. İnsanları anlamaya çalışırım.
3. Konuşurken, etkili bir göz iletişimi kurarım.
4. Kişilerin, anlatmak istediklerini dinlemek için yeterince zaman ayırırım.
5. Başkaları konuşurken sabırlı olur, onların sözünü kesmem.
6. Konuşurken açık, sade ve düzgün cümleler kurarım.
7. Dinlediğim kişiyi daha iyi anlamak için sorular yöneltirim.
8. Karşımdaki kişinin duygu ve düşünceleri bana ters düşse bile yargılamam.
9. Ses tonumu konunun özelliğine göre ayarlayabilirim.
10. Ortak dil kullanmaya gayret ederim.
11. Bilgi ve duygularımı paylaşırım.
12. Verdiğim sözleri tutarım.
13. Kendimi karşımdaki kişinin yerine koyarak, duygu ve düşüncelerini anlamaya çalışırım.

Ya sizin iletişim değerleriniz?

“Yeteri kadar nedeniniz varsa, her şeyi yapabilirsiniz.” Jim Rohn

Koçluğun odak noktası şimdiyi anlama ve geleceği tasarlamadır.

Yapılacak şeyle ilgili sonuçları almaya yönelik, ipuçları verme, yol gösterme, insanların kendi içlerindeki engelleri görerek kontrolü eline almasını sağlar.

Koçluk bir insandaki potansiyeli görüp onu serbest bırakmasını sağlayarak potansiyelini kullanmasını sağlar.

KOÇ  Ne Yapar?

Kişinin gerçek ve kalıcı değişiklikler yaratmasına yardımcı olmak için

kişinin ihtiyaçlarını, motivasyonunu, isteklerini düşünme ve harekete geçme süreçlerini keşfetmesini kolaylaştırır.

Kişiyi uygun hedefler belirleme ve bu hedefleri değerlendirme konusunda destekler.

Kişinin durumunu anlamak için gözlem yapar, dinler ve sorular sorar.

Koçluk çalışması danışanın HAREKETE GEÇMEK, İLERLEMEK, DEĞİŞMEK, DÖNÜŞMEK isteği ile potansiyeline odaklanır.

Bireylerin iş ve özel yaşamlarında karşılaştıkları zorluklar değişim ve değişimi yönetme ihtiyacı doğurur. Koçluk problem çözmek için değil değişim yaratmak için kullanılan bir gelişim aracıdır.

Koçluk, danışanın destek aldığı çalışma şekli açısından farklıdır: bu profesyonel ilişkide danışan liderdir. Karar veren ve uygun hareketleri başlatma sorumluluğunu taşıyan danışandır. Danışan kendi sorumluluğunu ve verdiği sözlere uyma yükümlülüğünü kabul eder. Koç, bu süreçte danışanı için en iyiyi ister ve hedefe ulaşması için sahip olduğu beceri ve tekniklerle danışanını destekler.

Koçluk çalışması sizin ihtiyaç, hedefler ve zamanınıza uygun olarak tasarlanır, yüz yüze, online veya telefon ile gerçekleştirilen bire bir görüşmeler şeklinde yürütülür.

Planlıdır, iki taraf vardır, ikisi de önceden hazırlıklı olmalıdır.

Görüşen/görüşülen taraf vardır. Davet eden ev sahibidir, davet edilen misafirdir + hatta müşteridir. Misafir/müşteri hoş karşılanmalı, misafir/müşteri olduğu unutulmamalıdır, kendisi ağırlanmalıdır. Bu görüşme için istekte bulunduğundan kendisine teşekkür edilmelidir.

Verdiğiniz ilana başvuran tüm adaylara teşekkür edilmelidir.

Mülakatta en basit soru; “Ne yapmak istiyorsun?”
Mülakatta sıkça sorulan bir soru, iş arayan kişiye sorulan, iş arayanın/mülakatçının zorlandığı sorulardan sadece biri.
Bu soru üzerinde düşünmeden görüşmeye sakın girmeyin!

İlk iş görüşmeniz; ne yapacağınızı bilmiyorsunuz, ya da emin değilsiniz ne yapacağınızdan.

Görüşmeye gitmeden önce şirketi araştırdınız, web sayfasına girdiniz, başvurduğunuz pozisyonun tanımını biliyorsunuz, o zaman bir karşı soru, “sizden, yani işe alınacak kişiden beklentileri neler” bunu öğrenmenin tam sırası, sonra da bu beklentilere cevap verip, veremeyeceğiniz sizin özelliklerinize ve ikna gücünüze kalıyor. Evet yanlış okumadınız ikna gücünüze.

Unutmayın bu bir görüşme = mülakat, yani iki taraf var, tamam güçlü taraf siz değilsiniz “bunu baştan kabul etmenizde yarar var” ancak mülakatlar “görüşmeci içinde stres yaratan bir aktivitedir”, yüzlerce kişinin özgeçmişini okumuştur, süresi kısadır, en iyiyi seçme stresi vardır ve en iyisi+kötüsü duyguları vardır.

Ancak; bu mülakata çağrıldığınıza göre birçok kişinin önüne geçtiniz bile, mülakata davet edilmeniz bile çoğu zaman başvuranlar arasında en iyilerden (biri) olduğunuzu gösterir.

Mülakat size kendinizi tanıtmak, kişisel ve mesleki özelliklerinizi sunmak için bir fırsat yaratır, görüşmeciyi etkileyebilmek için daha iyi bir fırsat bulamazsınız.

Siz görüşmecinin yerinde olsanız bu pozisyon için kimi seçerdiniz, kendinizi işe alır mıydınız?

1. Her hafta başında yapılacak işlerinizi listeleyin.
2. Konuları zihninizde bekletmek yerine liste yapın, kontrol edin.
3. Öncelikli işlerinizi listeleyin, kendi aralarında sıralayın.
4. Bir gün öncesinden işinizle ilgili hazırlıklarınızı kontrol edin.
5. Önemli günler öncesinde yarım saat erken yatın, yarım saat erken kalkın, yarım saat erken işe gidin.
6. Katılacağınız toplantılar öncesinde gündemi öğrenin, konularınızla ilgili not tutarak hazırlanın.
7. Sürekli mail aldığınız kişileri kategorize edin, işiniz ile ilgili önemli mailleri ilk okunacak kutusuna gelmesini sağlayın.
8. Önemli bir konu çalışırken cep telefonunuzu sessize alın.
9. Acil işinizi bitirmek için kendinize süre koyun ve o süre boyunca başka bir şeyle ilgilenmeyin.
10. İş stresi ile iletişime kapatmayın kendinizi, iki yönlü iletişimde kalın.
11. Gülümseyin.

Hayatıma giren ben olmamı sağlayan herkes öğretmenim. Bazıları benim hayatımda öğretmenim olduklarını hiç bilmeyecekler, ben biliyorum Kitaplardan, filmlerden, sohbetlerden öğretmenlerim.

Okullardan öğretmenlerim… Bu yıl ilkokulumu ziyaret ettim, hayallerimde kocaman bir bina idi, gittim gördüm ki 2 katlı küçücük bir bina imiş. Sınıfta kendimi gördüm, öğrendiklerim geçti gözümün önünden…

Hayatımda ki tüm öğretmenlerime teşekkür etmek için bu yazı. İsmini ve resmini hatırladığım, hatırlamadığım tüm öğretmenlerim çok teşekkür ederim. Bu satırları bu duygularla yazmamı sağlayan sizlersiniz

Söz beni en çok etkileyen öğretmenimden Mustafa Kemal Atatürk’ten

“Gelecek gençlerin gençler ise öğretmenlerin eseridir.”

Beni en çok etkileyen sözü;

“Zafer ‘zafer benimdir’ diyebilenin, Başarı ‘başarılı olacağım’ diye başlayanın ve ‘başarılı oldum’ diyebilenindir.

Sevgiyle,

Bu ayki kariyer sohbetimizin ana teması ‘Zirvedekiler’ ve zirve denince akla gelen ilk isimlerden biri de, hiç şüphesiz Nasuh Mahruki. Kendisine, kariyer yolculuğunda, başladığı noktadan geldiği yere kadar olan süreçte, birçoğumuzun aklından geçenleri sorduk; o da tüm samimiyetiyle yanıtladı.

Bu sohbet Martı Dergisinde yayınlanmıştır daha önce.

Mesleğiniz ya da yaptığınız işi, bize kısaca tarif edebilir misiniz?

Ben uzun yıllar profesyonel dağcılık ve fotoğrafçılık yaptım. Aynı zamanda yazarım, 7 tane kitap yazdım. Motivasyon konuşmacısıyım. Kişisel gelişim ile ilgili eğitimler  ve seminerler  veriyorum. Televizyonlarda da değişik zamanlarda çıkıyorum. AKUT’un kurucusuyum, gönüllü olarak devam eden bu kuruluşun hala başkanlığını yürütmeye de devam ediyorum. Böyle olunca da, tek bir kaleme koyabileceğim bir sektör yok. Birçok iş yapıyorum.

Şu an yaptığınız iş dahilinde, bir gün içerisinde neler yaparsınız?

Çok değişik bir ajandam var. Çok fazla ilgi alanım olduğu için, değişik zamanlarda, değişik sürelerde hayatımda onlara da yer veriyorum. Bunlar yazıyla ilgili şeyler olabilir, spor olabilir, seminerlerim olabilir, AKUT’la ilgili şeyler olabilir. AKUT, bildiğiniz gibi, bir sosyal sorumluluk projesi. Bu şekilde tutabilmek için, yani bu kadar kaliteli ve verimli tutabilmek için, hakikaten sürekli çalışıyor olmanız lazım.

Çocukluğunuzda, hayalinizdeki meslek neydi? Dağ sporcusu olmayı düşünüyor muydunuz?

Çocukken hayalim veteriner olmaktı, sonra doğa tarihi araştırmacısı olmak istedim. Lisedeyken kendimi doğa tarihi üzerine geliştirmek istiyordum. Üniversite sınavları yaklaşınca, o hayaller pek gerçekçi gözükmedi gözüme. Bankacılık, iş dünyası, işletme, ekonomi yükselen değerler olacaktır düşüncesiyle de, fikrim değişti. Baştan Bilkent Üniversitesi Ekonomi Bölümü’ne  girdim, sonra  İşletme ile değiştirdim.

Peki siz nasıl bir öğrenciydiniz? En sevdiğiniz dersler nelerdi? Okulda, ne gibi şeylere ilgi duyardınız?

Liseyi Şişli Terakki’de okudum, Şişli Terakki zor bir okuldur. Lisede kötü bir öğrenciydim. Üniversitede daha keyif aldım, üniversite ortamından çok keyif aldım. Hatta üniversitedeki ilk senemde, bayağı yüksek bir not ortalması tutturdum.  Üniversitede 20 yaşındayken başladım dağcılığa. Ama o zamanlar,işletmeyi seçmemdeki niyetim, o dönemde, bankacılık sektörünün ve iş dünyasının  patlama yapacağını düşündüğüm içindi. Bir de babamın uluslararası nakliye işi vardı, aslında onun işini devralmak düşüncesiyle ben ekonomi-işletme tarzı bir bölüm okumak istedim. Üniversitede dağcılık sporuyla tanışınca, vazgeçtim açıkçası. Vazgeçtim derken, en azından bir dönem bunu denemek istedim. Denedim, çok hoşuma gitti, bir daha da bırakamadım.

Sevdiğiniz dersler var mıydı? İşletme bölümünü okumaktan memnun musunuz? Aldığınız eğitim, size neler kattı?

Ben daha çok yabancı hocaların derslerini severdim. Üniversitede ilk sene genel kültüre yönelik dersler vardı. Sosyal tarafa dönük dersler çok hoşuma gitmişti; Batı Medeniyetleri Tarihi diye bir ders okuduk. Yıllar sonra, aldığım işletme eğitimini, çok verimli bir şekilde hayatıma dahil edebildim.

Everest’e tırmandıktan sonra, o gün bugündür, neredeyse, 16 senedir, takım çalışması, liderlik, kişisel gelişim, hedef odaklılık konularında seminerler veriyorum. İşletme eğitiminin bu manada çok faydası oldu, hatta son kitabım Kendi Everest’inize Tırmanın ,16 yıldır verdiğim seminerlerin toplamıdır aslında. Bu kitapta, doğa sporları, benim hayatla ilgili deneyimlerim ve birikimlerimi paylaştım. Başarıya giden yol haritası diye bir şey çıkarttım. Bunu yaparken, işletme eğitiminin çok faydasını gördüm. Seminerlerimde de yıllarca kullanmıştım. Bir optimizasyon öğretiyor işletme eğitimi insana. Hayatın bir çok alanına yansıtılabilecek, adeta bir joker gibi kullanılabilecek bir alan işletme. Ve benim için de çok büyük bir avantaj oldu. Bu niyetle okumadım aslında ama geriye dönüp baktığımda,  ‘İyi ki, işletme bölümünü okumuşum’ diyorum.

Keşke şunu okusaydım, diye aklınızdan geçirdiğiniz bir bölüm oldu mu?

Doğa Tarihi Bilimi okumak isterdim.

Öğrencilik  yıllarınızda  etkinliklerle aranız nasıldı? Katılır mıydınız?

Lisedeki etkinlikler, genellikle zorunlu etkinlikler, çok da fazla seçme şansınız yok. Üniversitede tabii ki, bol seçenek ve ona göre de öğrencinin seçeceği bir hayat tarzı var. Ben 20 yaşındaydım, dağcılığa başladığımda. Bir yıl sonra, üniversitede dağcılığa başladığım klübün başkanı oldum. Dağ Sporları Topluluğu olarak klübün adını değiştirdik. 4 sene, mezun olana kadar klübün başkanlığını yaptım. Akademik hayatımın dışındaki bütün zamanım, dalış, yamaç paraşütü, kamp, dağcılık gibi aktivitelerde geçti.

Peki, siz hiçbir ofis işinde ya da masa başı bir işte çalıştınız mı? Okuldan mezun olunca, böyle bir alanda mı çalışmaya karar verdiniz?

Masa başında çalışmadım. 20 yaşında, üniversitedeyken dağcılığa başladım. 24 yaşında üniversiteden mezun oldum. Diplomamı aldıktan tam üç hafta sonra Kazakistan’a gittim, oradan Kırgızistan’a geçtim. Rus dağcılarla birlikte  2 ay tırmanış yaptım dağlarda. İlk kitabım olan Bir Dağcının Güncesi’ nde de bahsettiğim Khan Tengri dağlarına ilk tırmanışımı yaptım.(7000 mt)  Zaten uzun süre dağlarda geçti hayatım.

İşletme ile ilgili bir alanda çalışıp çalışmama seçimini yaparken, nasıl bir süreçten geçtiniz?

Bilkent Üniversitesi iyi bir okuldur. Üniversitedeki bütün arkadaşlarım gözünü iş dünyasındaki fırsatlara çevirmişken, ben, ‘Bu tırmanışı deneyeceğim’ diye  karar verdim. Üniversite bittikten 3 hafta sonra gittim. Çok hoşuma gidince de, hayatımı bu yönde devam ettirmek istedim.

Düzenli bir ofis işiniz olsaydı, yine dağcılığı yapamaz mıydınız?

Yapardım, bir sürü insan da yapıyor sonuçta. Ben dağcılığa hobi olarak başladım ama profesyonel sporcu oldum. Benim tırmandığım limitlerde, o günlerde Türkiye’de hiç kimse yoktu. Mesela 8000 metre iyi bir hedefti ve bu hedef, proje olarak bile hiç kimsenin aklında yoktu. Ben denedim ve bu alanda devam etmek istedim.

Çalışma hayatınızda, örnek aldığınız birileri oldu mu? Kimler?

Türkiye’de örnek aldığım biri pek olmadı. Dünyada önemli isimler vardır  mutlaka ama hem dağ, hem motorsiklet, hem arama kurtarma, hem kitap yazmak …Geniş yelpazede düşününce, tam bilemiyorum, yok sanırım.

İş veya mesleki anlamda karşılaştığınız zorluklara örnekler verebilir misiniz?

Eğer bir işi gerçekten çok iyi yapıyorsanız, o işle kendinizi geçindirebilirsiniz. Dünya klasmanında bir iş üretebiliyorsanız, oradan hayatınızı sürdürebilirsiniz. Ben zorluklar anlamında şunu söyleyebilirim: Yaptığım sporun kendine dönük zorlukları var, zaten onlarla ilgili hiçbir sorun yok, ben onlara razıyım. Antreman yapmak lazım, hazırlıklı olmak lazım, karşınıza çıkacak problemlerle nasıl başa çıkacağınızı bilmeniz lazım. Türkiye’de bir dedikodu mekanizması, bir karalama mekanizması var ya, asıl benim oradan çok ciddi sıkıntılarım oldu. 17 Ağustos depreminden sonra, AKUT ,çok  popüler, çok güvenilir bir kurum haline dönüşünce, bundan rahatsız olan birtakım odaklar, ciddi bir karalama kampanyası başlattı. Genel anlamda, karşılaştığım zorluklar bunlardı. Ama aştım, başa çıktım, AKUT kurulalı 16 yıl oldu. Çok ciddi bir başarı, herkes gönüllü çalışıyor, yaptığımız faaliyetlerle AKUT’a gelir elde ediyoruz. Bir iş merkezinin camlarını siliyoruz mesela, oradan gelir elde ediyoruz, fabrikalara arama kurtarma eğitimi veriyoruz, kurumsal iş sürekliliği planları yapıyoruz, bunlardan  gelir elde ediyoruz. AKUT’un tabi ki, esas sırrı gönüllülük. Bu yapılanma, gönüllüler tarafından başarılmış bir şey. 16 yıl ciddi bir süre, benim hayatımın üçte biri neredeyse…

AKUT’un çok da başarılı operasyonları ve kurtarmaları  oldu. AKUT olarak, kaç hayat kurtardınız?

1400’ün üzerinde insan hayatı kurtardık. Sadece 17 Ağustos’ta, 220 kişi kurtardık. Bugünkü rakam 1428. Her geçen gün artıyor.  Keşke olmasa böyle üzücü durumlar ama, öyle bir  hayat yok maalesef.

Kariyerinizde kaldıraç ve kırılma anları dediğimiz anlar oldu mu? Bahsedebilir misiniz?

Bir tanesi, Ankara’ya gitmem ve Bilkent Üniversitesi’ni kazanmış olmam. İstanbul’dan çıkıp, Ankara’ya yeni bir hayata, yepyeni bir şehre gidip, oradaki bütün düzeni kendime göre kurgulama sürecine girmem, sorumluluk almam, hakikaten çok faydalı oldu. Kendi ayaklarınız üzerinde durmayı öğreniyorsunuz herşeyden önce.  Bu yüzden birinci kırılma noktası Bilkent Üniversitesi oldu.

İkinci önemli kırılma noktası, okuldaki misafir Rus matematik profesörü ile tanışmam oldu. O da dağcılık yapıyormuş, ben de o sırada klübün başkanıydım. O hocanın arkadaşlarının  1992 yazında, Tien San dağlarında bir tırmanışa gidiyor olduklarını ve o tırmanışa katılabileceğimi öğrendim. Ben o dönem, üniversiteyi bitirip, dağcılıkla ilgili birşeyler yapmak istiyordum, denemek istiyordum ama nasıl yapacağımı bilmiyordum. Böyle olunca, fırsat ayağıma geldi. Benim dağcılık görgüm, bilgim, kültürüm  Ruslarla başlamış oldu. Benim kişiliğime de çok uygun bir anlayışları vardı; yüksek riske giriyorlar, çok yüksek kabiliyetlerle yapıyorlardı bu işleri, sınırları çok ilerde. Her şeyi çok profesyonelce yapıyorlar. Bana da çok uydu bu model.

Khan Tengri tırmanışında “Kar Leoparı” fikriyle tanıştım. Böyle bir unvanın varlığından haberdar oldum. Rusya Dağcılık Federasyonu’nun verdiği bir unvan. Ben de bunun peşinden gitmeye karar verdim. Kar Leoparı ünvanını almama çok yakın olan dönemde, Ruslarla tırmanışın olduğu bölgedeki bir kampta, İngiliz bir ekiple tanıştım. Onların tesadüfen aynı kamptayken, ertesi sene Everest’e gideceklerini öğrendim. Bu da başka bir kırılma noktasıdır.

Bu anlattıklarınızın dışında, yaşamınızda başka rastlantılar, şanslar oldu mu?

Vardır muhakkak. Bu anlattıklarım, rastlantıdan ziyade, fırsat. Önemli olan o fırsatları görebilmek zaten. Rastlantı diye bakarsanız, o zaman kaçar gözünüzden. Sizin bunun bir fırsat olduğunun farkına  varıp, onu gerçekleştirecek riski  göze almanız lazım. O da, cesaret, atılganlık, farkındalık, hedef odaklılık, gelecekle ilgili beklentileriniz, planlı hareket etme kabiliyetiniz… tüm bunları beraberinde getiriyor.

Mesela, henüz Türkiye’de, 4000 metreyi görmemişken, bir anda 7000 metreye çıkmak…  Bu bir riskti. Bunun karşıma çıkması, benim için hakikaten fırsattı. Ekiple tanışınca da, hemen katıldım. Bunları da Kendi Everestinize Tırmanın adlı  kitabımda  paylaştım.

Liderlik, takım çalışması, motivasyon, disiplin, risk alma konulu eğitimler veriyorsunuz. Bu etkinlikler nasıl geçiyor, geri dönüş nasıl? Daha çok katılımcılarınız kimler?

Bu eğitimler, kurumsal eğitimler. Genellikle şirketler kendi personelleri için alıyorlar. Okullara da gidiyoruz, çok iyi geri dönüş alıyoruz.

Yeni kitabınızı kimlere, hangi yaş aralığına öneriyorsunuz?

Daha çok lise ve üniversite  öğrencileri, 15-25 yaş aralığı olarak tasarladım ama gelen geri dönüşler farklı. Mesela altmış yaşında olup, ‘Keşke bu kitabı  gençliğimde okusaydım’ diyenler çıkabiliyor. Yeni kitabımda, tüm bu anlattıklarım var, 64 madde halinde başarı ve mutluluğun yol haritası diye bir formül çıkarttım diyebilirim. Bu adımlar, birbirini destekleyen tamamlayan adımlar. Mesela cesaretli olup, disiplinli olmamak olmaz. Kararlılığa da ihtiyacımız var, cesarete de; tedbirli olmaya da ihtiyacımız var, disipline de. Bunların hepsini beraber yapmamız lazım. Bunlar, herkesin hayata biraz daha sağduyulu baktığında, bulabileceği şeyler.

Kendinizde beğendiğiniz güçlü yönleriniz var mı, hangileri?

Ben kararlı bir insanımdır. İnce eleyip sık dokurum, bir kararı vermeden önce o konu üzerinde çok düşünürüm; kararımı verince de peşinden giderim.

Peki kendinizi mutlu hissetmek için ne yapıyorsunuz?

Bu anlattıklarımın hepsini yapıyorum.

Bize, sizi yönlendiren, bir iki kitap  veya film ismi söyleyebilir misiniz?

Çok değerli kitaplar oldu hep hayatımda. Mesela N. Kazancakis’in Zorba’sını çok beğenirim.

Dido Sotiriyu’nun  Benden Selam Söyle Anadolu’ya, Orhan Hançerlioğlu’nun Düşünce Tarihi kitaplarını severek okumuştum. Düşünce Tarihi’ni üniversitede birkaç kere okuduğumda çok hoşuma gitmişti.

Jerzy Kosinski’nin Boyalı Kuş’u,  Hermann Hesse’nin Bozkır Kurdu ve Richard Bach kitaplarını da sayabilirim.

Film deyince, daha yakın zaman filmleri aklıma geliyor. Teknoloji ve bilim kurgu filmlerini çok severim. Star Wars serilerine fena halde hayrandım. Animasyonlu filmler ilgimi çeker.

Son kitabınızdan sonra, sırada yeni farklı bir kitap çalışması var mı?

Fotoğraf kitabı yapmak istiyorum. Fotoğraf kitabı hiç yapmadım. Çok fotoğraf sergisi açtım ama böyle bir kitap da yapmak istiyorum. Seneye çıkarmayı düşünüyorum.

Sizin mesleğinizi ,özellikle de dağ sporlarını  seçmek isteyen bir gence ne önerirsiniz?

Dağcılık riskli ve tehlikeli bir spor. Kişi, iyi bir yerlere gelebilmek istiyorsa, öncelikle, kendisine karşı dürüst olmalı. Bu sporu yaparken yaralanabilir, sakatlanabilir, ama eğer fiziksel, zihinsel, duygusal yeteneklerimiz buna uyumluysa, neden olmasın?

Bu işi çok sevmek lazım. Bunun için antreman yapmak ,hazırlık yapmak ,fedakarlık yapmak,disiplinli olmak gerekir. Bunlarda anlaştıysak, işin diğer tarafı daha kolay. Bu sporun, kendini geliştirme fırsatını vereceğini rahatlıkla söyleyebilirim. Ama bu spor, oyun değil, şaka değil. O yüzden de dikkatli olunması gerekiyor. Bunların farkında bir şekilde hareket ederse, başka hiçbir disiplinde elde edemeyeceği kadar hem çok zevk alır, kendisini çok güzel ifade edebilir, hem de beden ve ruh sağlığı o oranda kuvvetli olur.

Zeynep Kıyak, Ayşe Dural

Nasıl mı iletişim kuracağız?

İletişim kurabilmek yaşamın en temel taşlarından biri. Artık biliyoruz ki iletişim bebeklik döneminde başlıyor ve yaşamın sonuna kadar devam ediyor. İletişim bebekken başladığı için çocuklara doğru iletişimi öğretmek biz anne – babalara düşüyor. Peki biz bunu ne ölçüde yapabiliyoruz? Bunun yanıtı herkese göre değişiyor. Huyumuz, karakterimiz kısacası kişiliğimiz aslına bizim başkaları ile olan iletişim şeklimizi de belirliyor. Ancak çocuğumuzla iletişim kurarken “ben böyleyim” deyip geçmemek gerek. O halde ne yapmalı?

Öncelikle iletişimin ne olduğunu hatırlayalım. “İletişim, düşünce ve duygularımızı her yolla aktarabilmektir. İletişim; ne söyleyeceğimizi bilmek, bunu ne zaman söylemenin daha uygun olacağına, nerede söylemenin doğru olduğuna karar vermek, en iyi nasıl söyleneceğini düşünmek, olayları basitçe anlatabilmek, akıcı bir dille ve karşımızdaki kişiyle göz ilişkisi kurarak konuşabilmek, dikkati yoğunlaştırmak ve verilen tepkiyi fark edebilmektir. Seçimler bakış açımızı ve iletişim tarzımızı belirliyor. Değer yaratan iletişim için öncelikle iletişim amacımızı bilmeliyiz, karşımızdakini anlamalıyız, gözlemlemeli ve dinlemeliyiz. İletişim tarzımızı seçmeli ve bunu büyüklere farklı, çocuklarımıza farklı değil, tek bir tarzda, tutarlı bir davranış ve dille sürdürmeliyiz.”

Çocuklarla nasıl iletişim kurmalı?

Çocuklarımız ile iletişimde tarzımız ne? Birçok anne baba gibi sizinde biri büyükler ve biri çocuklar için iki ayrı diliniz mi var? Kendinize veya çevremizdeki diğer yetişkinlere söylense çok bozulacağımız, gururumuzun kırılacağı sözleri çocuklarımız küçük, nasıl olsa kaldırır diyenlerden misiniz?

“Çocuğumla bir türlü iletişim kuramıyorum” diyorsanız, bir gözlemleyin lütfen, iletişim kurmaya çalıştığınızda, konuşan mısınız, dinleyen mi? Anlaşılmak için mi, anlaşmak için mi konuşuyorsunuz? Anlamak için mi, anlatmak için mi iletişim kuruyorsunuz? Öğrenmek için soru mu soruyorsunuz, sorguluyor musunuz? Anlamak için dinlemiyorsak, sorgularız, ders veririz ve engel yaratırız. Çocuklarımız birkaç denemeden sonra bizimle konuşmaktan vazgeçerler.

İletişim sırasında ortaya çıkan tavrınızı, iletişim dilinizi gözden geçirerek etkili iletişim için bugün bir adım atabilirsiniz. Birçok iletişim biçimi var: Uyaran, öğüt veren, emir veren, yönlendiren, nutuk çeken, sınayan, sorgulayan, kapatan, tehdit eden, alay eden, öven, öğreten, yorumlayan, analiz eden, güven veren, duygularını paylaşan…

Bu iletişim biçimlerinden bir ya da birkaç tanesini seçiyorsunuz, yanlış biçim tercih edildiğinde iletişim hataları ile karşı karşıya kalınıyor. Bunun sonucunda neler oluyor?

Çocuğumuzu anlamadan geliştirdiğimiz iletişim dilimiz, bazı sonuçlara sebep olur:

• Bizimle konuşmalarını engeller,
• Savunmaya geçirir,
• Kavgacı yapar, karşı saldırıya geçirir,
• Yetersiz olduklarını düşündürür,
• Küstürür, kızdırır,
• Kendilerine güvenilmediğini hissettirir,
• Anlaşılmadığını hissettirir,
• Kendisine değer verilmediğini hissettirir.
• İletişimde doğru mesajı verin

İletişim engelleri yaratmamak için etkin dinlemek ve anlamak gerekiyor. Soruların dili ve seçilen kelimeler de önemli bir rol taşıyor. İşte bir örnek:

ÇOCUK gelir ve annesine; “Ayşe’ye küstüm, onunla oyun oynamak istemiyorum, hep ağlıyor, eve gitmek istiyor” der.

ANNE; “Onu ağlatacak ne yapıyorsun?”

ÇOCUK; “Hiçbir şey yapmıyorum” der, içini çeker, susar ve uzaklaşır.

Annenin sorusunda bir yargı ve yönlendirme var. Anlamak ve dinlemek için iletişim kurmak için ne yapabilir?

ANNE;

“Bu konuda konuşmak ister misin?” (seni dinlemeye hazırım mesajı)

“Bu konuda ne hissediyorsun?” (seni anlamaya hazırım mesajı)

“Ayşe’nin de senin gibi eğlenerek oynaması için bir yol olmalı?” (senin düşüncelerin ve çözümlerin benim için önemli, düşüncelerini merak ediyorum)

Çocukla iletişim kurmanın yolları aslında bize başkaları ile de iyi iletişim kurmanın kapılarını açıyor. İletişime zaman ayırın, değer verin.

Kuyunun derinliğini bilmiyorsunuz. İçinde su var mı bakmadınız. Nasıl tekrar dışarı çıkarım diye düşünmediniz.

Oysa kuyunun içindeki suya ulaşmak için kovayı kullanmanız gerekiyor. Kovanın ipini yavaş yavaş bırakmalı, kovanın yan duvarlara çarpmasını engellemeli, çünkü size su getirmesi için sağlam kalmalı, suya ulaştığı anda çıkartacağı sesi duymalısınız. Kovanın dengesini sağlayarak suya daldırıp doldurmalı, yavaş yavaş, içindeki suyu dökmeden kovayı dışarı çekmelisiniz. Dengeyi bozmadan, panik yapmadan.

Aman dikkat, kova size yaklaştıkça dengesini korumak daha zordur. İşte o an; kova göründü, su kovanın içinde, kovanın dengesi sağlanmış.

O da ne? Kovanın içinde sanki fırtına var, su bir o yana, bir bu yana…

Çok susadınız, ne yaparsınız?

Çay, kahve, cola ya da meyve suyu mu içersiniz? Nedir tercihiniz?

Hangi ilan sizi çağırıyor?

İlanın şifrelerini çözün. İlanda verilen bilgileri kodlayın, hedefi yakalayın. Hangi sektör, nasıl bir şirket, nasıl bir iş, ilanın görünümü, büyüklüğü, dili. Mesaj açık seçik anlaşılıyor mu? İş tanımı ortaya çıkmış mı? Pozisyon kime bağlı?

Ne aradığınızı biliyor musunuz?

Gazetede, insan kaynakları sitelerinde yer alan ilanlara bazen onlarca, bazen yüzlerce, bazen binlerce kişi müracaat ediyor.

Tüm özgeçmişler aynı görünümde, benzer bilgiler içeriyor.

Nasıl bir fark yaratacaksınız, özgeçmişinizi gönderirken?

Gönderilen özgeçmişlerin yüzde kaçı ilk cümlelerden eleniyor, yüzde kaçı tam olarak inceleniyor ve yüzde kaçı ile ilk görüşme yapılabiliyor?

Özgeçmişin ilk bölümünde en güçlü yanlarınızı, deneyiminizi ve neden o işe uygun olduğunuzu, gerçekçi, doğal ve size ait sıcak ifadeler ile anlatın. Her ilana aynı özgeçmişi göndermeyin, ilana göre değişiklikler yapın.

Özgeçmişinizde yazdığınız tüm bilgilere, tarihlere, isimlere hakim olun. Soru geldiği anda tereddüte düşmeden anlatabilmelisiniz.

Ön yazı ekleyin, bu ön yazıyı sizinle görüşme yapacak kişinin adına yazın.

Müracaat edeceğiniz şirketi araştırın, telefon edin, mülakat yapacak kişinin ya da insan kaynakları müdürünün ismini öğrenin.

Özgeçmişinizin nasıl göründüğünü öğrenmek için çıktısını alın. Deneyim ve bilgisine saygı duyduğunuz bir büyüğünüze gösterin, hedeflerinizi ve amacınızı anlatıyor mu? İlk kez okuyan, hakkınızda ne düşünür?

Mülakatçınız kim?

Sizi ilk görüşmeye davet ettiklerinde, şirket hakkında daha çok bilgi edinmeye çalışın. Sizi arayan kişinin adını, telefonunu alın, sizinle görüşecek kişinin adını, unvanını öğrenin. Soru sormaktan çekinmeyin.

Mülakatçı ile iyi bir görüşme yapmak sizin elinizde. Unutmayın her görüşme için iki kişi şart. Hazır olun. Kendinizi rahat hissedeceğiniz düşünceler, örnekler geliştirin.

Ne istediğinizi biliyorsunuz.

Ne istemediğinizi de…

Çok susadınız, ne içersiniz?

Bir Öneri…

1978 yılında ilk mülakatımı yapmıştım. O günden bugüne okuduğum özgeçmişlerin, yaptığım görüşmelerin sayısını tahmin bile edemiyorum.

En çok satış bölümü için görüşme yaparken heyecan duyarım. Satış için seçtiğim, yönlendirdiğim kişileri takip ederim.

Kişinin bireysel performansını en güzel ölçebileceği ve kariyer gelişiminde en hızlı mesleklerden biridir satıcı olmak, satış yapmak.

Ve diyorum ki, hangi bölümde okumuş olursanız olun, kariyerinizin başlangıcında hangi mesleği seçmiş olursanız olun, en az 6 ay satış bölümlerinde çalışın, bir şey satın, bir ürün veya bir hizmet, ama satın…

Mesel

Bir firmanın insan kaynakları müdürü vefat eder ve göğe yükselir. Kapıda melek onu karşılar ve şöyle der: “Size bir şans vereceğiz. 24 saat boyunca cehenneme ve 24 saat boyunca da cennete gideceksiniz. Hangisini daha çok severseniz sonsuza kadar orada kalma şansınız olacak.”

İnsan kaynakları müdürü bu fikri gereksiz bulur ve şöyle der: “Aslında ben seçimimi çoktan yaptım. Bu yola başvurmamıza gerek yok. Ben cennete gitmek istiyorum.”

Melek bunun imkânsız olduğunu söyler: “Buranın da bazı kuralları var. Bu nedenle dediğimi yapmanız gerekir. Sonra seçim sizin.”

Müdür çaresiz kabul eder. Bir asansöre biner ve yerin yedi kat altına iner. Kapıdan içeri girdiginde bir bakar ki, yemyeşil bir golf sahasının üzerinde ve bütün sevdiği arkadaşları orada. Şeytan bile çok sevimli ve ona iyi davranıyor. Bütün gün golf oynarlar, beraber yemek yiyip, içki içerler. Müdür çok eğlenir ve zamanın nasıl geçtiğini anlamaz. 24 saat dolunca asansörle yukarı çıkar ve cennetin kapısından içeri girer.

Cennet de güzel ama fazla sakin bir yerdir. Bütün gün bulutların üzerinde arp calıp şarkı söyler. 24 saat dolunca tekrar meleğin karşısına çıkar.

Melek sorar:

“Evet, kararınız nedir?”

Müdür cevap verir:

“Bunu söyleyeceğimi hiç sanmazdım ama cehennemde daha iyi vakit geçirdim, oraya gitmek istiyorum.”

Bunun üzerine asansörle yerin yedi kat altına iner. Bir de görür ki her yer çöp dolu, pis koku sarmış etrafı. Dün cok eğlendiği arkadaşları da çöpleri topluyor. Şeytana sorar: “Dün burası bir golf sahasıydı, yemek yedik, içki içtik. Bugün ne oldu, durum neden böyle?”

Şeytan cevap verir: “Dün seninle iş görüşmesi yapıyorduk. Bugün seni işe aldık!”

 Tebessüm olsun hep yüzünüzde…

Renklerin karakteri var, insanların üzerinde zihinsel, duygusal ve fiziksel etkisi var.

Bizim de kullandığımız DİSC kişilik envanteri 4 renk ile insanları tanımlıyor. Kırmızı, sarı, yeşil, mavi. Ve bu testi yaparken bakalım beynimiz ne renk diyoruz? Genel olarak renklerin etkilerini hepimiz biliyoruz. Şimdi 28 soru ile kişiyi değerlendiren DİSC Kişilik Envanterinin renklere bakışını ve hangi renk düşündüğümüzü, yani beynimizin hangi lobunu nasıl kullandığımıza bakalım.

Testi yapmak isterseniz tıklayın ve renginizi bulun…

Siz hangi renksiniz?

KIRMIZI

Dominant, öncüdür, güç ister, sosyal, duygusal, dışa dönüktür Zorlayıcı ortamda, ortama egemen olmak davranışını benimser. “Zorluklara rağmen “başarmayı” sever, başarır; ödül ister, kendini kabul ettirir, dediğim dedik, itici güce sahip, rekabeti sever, güçlüdür, sorgulayıcıdır, direkt, dobradır, işi başlatandır, meydan okur, sorun çözücüdür, hedefe kilitlenir, acelecidir, bütünü görür, detay sevmez, kontrol, başarı ve sonuç sever.

İletişim sırasında, olaylar ve kişiler kendi standartlarına uymadığında eleştiricidir. Bazen dikkat etmeyerek incitici olur, düşündüğünü doğrudan söyler, sahnede olmayı sever, başrol ister, “ben”, “biz” den öncedir. Çalışırken sabırsızdır, huysuz olabilir, yönetmek ve kontrol etmek ister, hedefe/başarıya ulaşmak için kuralları atlayabilir, zor işlerden yılmaz, kaçmaz, işi başlatan olur, devamlı yeni hareket arar, detaylardan hoşlanmaz, değişik ortamlara çabuk adapte olabilir.

Yetki, güç, unvan, ödül, direkt cevaplar, dolaysızlık, neden’i bilmek, başarmak, başarılarının görülmesi, yeni ve değişik işlerle heyecanlanmak, yükselebilme şansı, övülmek, sahnede olmak motive eder. Sonuç odaklıdır, hızlı karar alır, kuralları ortamı sorgular, yetki kullanır, zor durumları idare eder, problem çözer, iyi bir organizatördür takımı yönlendirir, sorumluluk sahibidir, zamanında işi teslim etmek ister. Statükoyu sorgular, gerekli gördüğü yerde değiştirmeye çalışır, yenilikçidir, yeni yöntemler yeni yollar arar, bulur, dener. Kendini geliştirmek ister. Daha fazla kendi haline bırakılmalıdır Arkada kalmaktan, inisiyatifi kaybetmekten rahatsız olurlar. Aynı anda birden fazla işle ilgilenmek isterler, otoriteye karşı gelmeyi severler, zaman zaman tartışmacı olabilirler, detay işlerle ilgilenmek istemezler.

SARI

İz Bırakan, iletişimcidir, insanlarla olmak ister, stratejik düşünür, sezgisel ve deneysel, dışa dönüktür. Olumlu ortamda, diğerlerini olumlu davranışa çekmek için olumlu davranışı benimser. “İkna edicidir, kararları “sevdim”, “sevmedim” ile şekillenir. Beğenilmek, sevilmek ister. Etkileyicidir, ikna edicidir, arkadaş canlısıdır, konuşkandır, rahat iletişim kurar, yapıcıdır, iyimserdir, insan odaklıdır, eğlencelidir. Duygusaldır, duygularına göre karar verir. Yardımseverdir. Beğenilmek ister, hareketlidir, bonkördür, güvenir (kendisine de, başkalarına da), motive edicidir.

İletişim sırasında çok rahat ve beceriklidirler, yeni kişilerle kolayca tanışır ve hemen kaynaşırlar, ortamın olumluluğunu korumaya odaklıdırlar, herkese hak verebilirler (sen de haklısın). Beğenilmemek kaygısı ile tartışmadan kaçınabilir, ama kendi fikrine ikna etmekten geri durmaz, çok konuşabilirler. Çalışırken insan ilişkilerinin önde olduğu işlerde başarılıdır, iyi bir takım çalışanıdır, yardımseverdir, bazen, ilişkileri olumlu tutmak için zaman ve hedeflerde sapmalara önem vermez, kararlarını içgüdüsel ve duygusal olarak verir.

Çevresindekileri istenen doğrultuda motive etmekte beceriklidir. Ortamın olumluluğunu korumak için astlarını disipline etmekte zorlanabilir. Popülerlik, kabul görme, sevildiğini hissetme, iletişim serbestliği, olumlu çalışma ortamı, hiyerarşinin olmaması, demokratik yönetici, ürüne, hizmete, firmaya duyduğu güven, önemli kişilerle tanışma, yakınlık motive eder. Problem çözücüdür, takım içinde arabulucudur, ortamı yumuşatır, takımın sosyalliğini birbirine bağımlılığını arttırır. Başkaları tarafından beğenilmemek, reddedilmekten rahatsız olurlar. İnsanlarla olan ilişkilere verdiği ağırlık yüzünden işe odaklanamayabilirler. Çok fazla mimik kullanırlar. Masa başı detay hesap veya konsantrasyon gerektiren işlerden çabuk sıkılırlar

YEŞİL

Sadık, planlamacı, barış ister, organize, operasyonel, muhafazakar, içe dönüktür. Olumlu ortamda, statünün devamı için tutarlı ve sadık davranışı benimser İstikrarlıdır, destekleyicidir, İyi bir dinleyicidir, çok sabırlıdır, sadık ve uyumludur, güvenilebilir, bilinçlidir, yakındır, ısrarcıdır, iyi dinleyicidir, sevecen ve şefkatlidir, statükocudur. Takıma uyumludur, arkadaş canlısıdır, küçük gruplarda sıkı dostluklar kurar. Kolay kızmaz, yatıştırıcı ve sakinleştiricidir ama kindar olabilir. Ani değişiklik sevmez, rutine dayanıklıdır, ailesi çok önemlidir.

İletişim sırasında arkadaş canlısı ve uyumludur. Hislerini belli etmez, kontrollüdür. Dürüstlüğe önem verir. Sürprizlerden hoşlanmaz, alıngan ve kuruntulu davranabilir, hassas ve kırılgan olabilir. Dost kabul ettiklerine karşı yardımseverdir, çok iyi bir dinleyicidir, yatıştırıcı ve sakinleştiricidir. Çalışırken sabırlıdır, rutin işlerden sıkılmaz. Destekleyicidir, iyi bir takım üyesidir. Değişimlerden hoşlanmaz, değişime güvenmek ve ikna edilmek ister. Sistemi çok iyi bilir ve uygular. İşi ile ilgili gerekli şeyleri çabuk öğrenir ve benimser; aynen uygular, atlamaz, geliştirir. Bir konuda uzmanlaşmaya çok yatkındır. Hizmet ve destek birimlerinde çok başarılıdır. Çalıştığı yere güvenmek ister. Güvenilir ve tutarlı ortam, mutlu ev ve iş yaşantısı, adım adım sorumluluk verilmesi (alışmak), sunduğu hizmete, işine saygı duyulması, uzmanlık alanı dışında iş verilmemesi, her aşamada aferin denmesi, değişimlerde zaman verilmesi motive eder.

Takım adamıdır, takım içinde samimi tavırlarıyla uzlaşma ortamını kuvvetlendirir. Statükonun korunması, kuralların belli olması, samimi ortam, takdir edilmek, çatışma ve tartışmadan uzak çalışmak ister. Kendi yaptıklarının grup içine faydalı olduğunu görebilirse motive olur. Kendisiyle aynı becerideki ve uzmanlıkta kişilerle, samimi ortamda çalıştırılmalı, görev tanımı verilmeli, yaratıcılığı cesaretlendirmelidir. Güvenin, güvencenin yitirilmesinden rahatsız olurlar. Ortamın değişmesine direnç gösterir, kincidir, yapılanları unutmaz, önceliklerini belirlemekte zorluk yaşayabilir, eleştirilmekten hoşlanmaz.

MAVİ

Ciddi, hesapçı, kurallara bağlı, analiz eden, mantıksal, içe dönük “Kurallara ve düzene uyumludur, çatışmayı sevmez, mükemmeliyetçidir, teknik ve analitiktir, uyumludur, dikkatlidir, sistemlidir, kurallara bağlıdır, mantıklıdır, kolay güvenmez, kabul, onay ister, tekrar tekrar sorar, geri planda kalmak ister, tedbirlidir, tutucu davranabilir, çatışma sevmez, kabullenir, yanlış yapmaktan çekinir, kararı başkasına bırakır.”

İletişim sırasında; uyumludur, sorunlu ortamda, yanlış yapmaktan kaçan davranışı benimser ve çatışmaları sevmez. Hiç kimseyle ters düşmek istemez. İçine kapalıdır, düşündüklerini söylemez. Sorunlu kişilerden, yüzleşmelerden ve problemli ortamlardan kaçar. Sadece kurallara uyulmasını sağlamak için çatışabilir, kurallar hep öndedir. Hata bulucudur. Rüzgârın nereden estiğini görmeden harekete geçmez, karar vermez.

Çalışırken kuralların, yetkilerin ve sorumlulukların belirgin olması, denenmiş başarılı yöntemlerin olması motive eder. Eleştirilmekten rahatsız olurlar. İlişkilerinde ve yaptığı işlerde kesin kurallar koyar. Mevcut prosedürlerin dışına çıkmak istemez. Detaylar içinde boğulabilirler. Duygularını dışarı göstermekte zorlanır. Tartışmak yerine içine atabilir.

“Başarı ve mutluluk hangi renk olduğumuz ve hangi renk eylemlerde olduğumuza bağlı” diyoruz bu yüzden.

Testi yapmak isterseniz tıklayın ve renginizi bulun… Sonuçlarınızı değerlendirmek, gelişim adımlarınız hakkında bilgi almak, kariyer yol haritanızı çıkartmak isterseniz lütfen yazın.

iletisim@yaseminsungur.com

Yasemin Sungur

Renksiz bir dünya düşünebiliyor musunuz? Bir dünya düşünün, tüm renkler yok olmuş, geriye ne kalır?

Sadece bir an hayal edelim. Eğer renkler olmasaydı ne görürdük? Gördüklerimizi nasıl tanımlardık?

Hayatımızda her şey yolunda olduğunda, ters gittiğinde, yaşadıklarımızı tanımlayamadığımızda duygularımızı anlatırken kullandığımız ifadelerde çoğu zaman renkler başrolde. Çok mutluyum, her şey tozpembe derken, birden bire dünyam karardı, her şey kapkara oldu veya ne olduğunu hiç anlayamadım sanki her şey gri derken bizi dinleyenlerle en hızlı yoldan iletişim kuruveriyoruz.

Bir de insanları tanımlamak için kullanırız renkleri, çevremizde renkli ve renksiz insanlar vardır. Renkli dediğimiz insan mutlu, kendi ile barışık, sevgisini gösteren, çevresine neşe saçan, renksiz diye tanımladığımız insan ise mutsuz, tedirgin, sevgisiz ve çevresi ile iletişime kapalıdır.

Renkler bizi rahatlatıyor, mutlu ediyor veya huzursuz ediyor, kendimizi kötü hissetmemize neden oluyor. Renklerin duyguları, anlamları ve enerjileri var.

Renkler ışık sayesinde gözümüze ulaşıyor, görme duyumuz ile renkler, aydınlık ve parlaklık sayesinde her şeyi görüyor ve birdirbirinden ayırt ediyoruz. Aydınlığın çok rengi var, ancak karanlığın tek bir rengi var.

Renk göz ile yakalanan bir ışıktır. Işığın eşya üzerine çarpmasıyla, yansıyan ışınlardan gözümüzde meydana gelen duyumların her birine “renk” denir. Renk anlamı; ışık, göz ve beyinle algılanır. Bütün renkler beyaz ışıktan doğar.

1642 – 1727 yılları arasında yaşayan İngiliz fizikçi İshak Newton renkler konusunda yaptığı çalışmalar ile bugün tanıdığımız temel renkleri ve karışımları ile tanışmamızı sağlamış. 1670 de güneş ışığını elmas bir prizmadan geçirerek, renkleri ayırmış, güneş ışığının tıpkı gökkuşağında olduğu gibi yedi rengi yukarıdan aşağıya doğru bir perdeye yansımasını sağlamıştır. Renklerin psikolojik ve fizyolojik etkilerini araştıran bir renk bilimi vardır artık.

Renk bir enerjidir ve renk bilimi pozitif bir bilimdir. Rengi görmek için beynimizde görsel uyarı oluşması lazım. Göz ile görüyoruz, göz ışık uyarılarını belirli işlemlerden geçirerek algılar. Beyin görüntüyü değerlendirir, hafızadaki görüntüler ile karşılaştırır, yorumlar ve görür.

Renkler Nasıl Etkiliyor?

Tarih boyunca insanlar renklere hep bir anlam yüklemişler, özel günlerinde giydikleri kıyafetlerin gücüne inanmışlar ve renklere yükledikleri anlama göre giyinmişler ve bu günümüzde de devam ediyor. Tapınaklarını inançları doğrultusunda kutsal olarak gördükleri renklere boyamışlar. Eski Çin’in başkenti Pekin’de tüm duvarlar iyi ve kötü ruhları sembolize etmek amacıyla maviye, çatılar ise sarıya boyanırmış. Eski Mısırlılar ise tapınaklarının tavanlarını cenneti hatırlatması için maviye, zeminini de Nil nehrinin bereketini simgelercesine yeşil renge boyalarmış. Buddha, ruhsal bilgeliği yüceltici konuşmalar yaparken sarı, insanoğlunun değişken kaderini düşünürken, kırmızı kıyafetler giyiyormuş.

Renkler bugün hastalıkları tedavi etmek içinde kullanılıyor. Renk ile teşhis, tedavi ve terapi yapılıyor. Renk terapisi adı altında yapılan bu uygulamalarda farklı yöntemler vardır, ancak en çok uygulananı renkli ışık terapisidir. Yapılan çalışmalarda kırmızı ışığın sinirli ve saldırgan davranışlara yol açtığı, sinir sistemini olumsuz yönde etkilediği, kalp atışlarını ve solunum sistemini hızlandırdığı ortaya çıkmıştır. Kırmızı enerji ile yapılan deneylerin sonucu insanlarda daima fizyolojik ve zihinsel olarak normalin üstünde ataklık ve aktivite görülmüştür. Mavi ışık kullanılarak yapılan deneylerde ise tam tersi sonuçlar elde edilmiştir. Bu tonlardaki ışıkların sakinleştirici etkisi, uysallık ve sessizlik halleri görülmüştür. Böylece mavinin fizyolojik olarak kan basıncını düşürdüğü solunumu yavaşlattığı kas faaliyetlerini en aza indirdiği görülmüştür. Yapılan bazı çalışmalarda insanların rengin etkisini rengi görmeden bile hissettikleri keşfedilmiş.

En çok bizi doğadaki renkler etkiler, bir şeyler anlatır, mesajlar verir. Masmavi bir deniz, kırmızı bir gül, sapsarı ayçiçeği tarlası veya muhteşem sarıdan koyu kırmızıya giden tonları ile gün batımına hangimiz bakmadan geçebiliriz.

Hangi renk ne anlama geliyor?

Farklı ülkelerde aynı renge tam tersi bir anlam da yükleniyor. Günümüzde yaygın olarak renklerin anlamları:

• Kırmızı: Canlılık, dinamizm, ataklık, azim, aşk, cinsellik, ihtiras, güç ve kararlılık
• Sarı: Neşe, zekâ, incelik ve pratiklik, pırıltı, zenginlik ve huzur
• Mavi: Sonsuzluk, özgürlük, rahatlık, hayal gücü ve öncü
• Beyaz: Saflık, temizlik, barış, istikrar
• Siyah: Güç, tutku, gizem, asalet, koruyucu ve çoğu ülkede matem
• Yeşil: Doğa, huzur, büyüme, hareket, sağlık ve canlanma
• Mor: Asalet, bilgelik, lüks, başarı ihtişam ve itibar
• Pembe: Neşe, güven ve rahatlık, sevgi ve başarı
• Turuncu: Neşe, hız, ucuz, canlı, yapıcı,
• Lacivert: Sonsuzluk, otorite ve verimlilik
• Kahverengi: Toprak ve doğallık, doğurganlık
• Gri: Alçak gönüllülük, denge, açıklık ve şefkat

Bugün kullandığımız temel renkler ile başlayan renklerin zenginliği insanların hayal gücü ile artmaya devam ediyor. Evrende var olan her şeyin bir rengi var. Bugüne dek kaç renkle tanıştınız? Kaç mavi, kaç sarı, kaç kırmızı, kaç beyaz? Kaç tane mavi tanımlayabiliyorsunuz? Tanımlayabildiğiniz kadar tonu var her rengin.

Yasemin Sungur

Bu yazı Genna Reklam ajansının reklam gazetesi Gennaration’da yayınlanmıştır.